‘कोराना संक्रमित हुनु अपराध होइन, सकारात्मक धारणाको विकास गरौं’

विश्वव्यापी महामारीका रुपमा फैलिएको नोभल कोरोना भाईरस (कोभिड–१९) हाम्रो परिवारमा पनि थाहा नै नदिई प्रवेश गर्यो । स्वास्थ्य सतर्कताको बारेमा सचेत रहेर सतर्कता अप्नाउँदा अप्नाउँदै पनि कहाँ नेर के गल्ति हुन पुग्यो ठम्याउनै गाह्रो भो । त्यसो त कतिपय राजनीतिक जिम्मेवारीका हिसाबले बैठकहरुमा उपस्थिती हुनै पर्ने अवस्था आउँछ । कोभिड–१९ रोकथामका कतिपय कुराहरु ध्यान दिदा दिदैपनि कुन समय कसरी कोरोना भाइरस शरीरमा छिर्यो पत्तै भएन ।

म गत असोज २८ गतेको दिन विहानैदेखी कार्यक्रमहरुमा जानु पर्ने भएकाले घरमै हल्का शारीरिक व्यायाम गरेर घरको कामधन्दा सकेर निस्किएँ । राजनीतिक रुपमा प्राप्त जिम्मेवारीले गर्दा त्यहि काममा केही दिनदेखि ब्यस्त थिएँ । पसल तिरपनि ध्यान दिन पाएकी थिइन । त्यसपछि पनि दुई÷तीन वटा बैठकमा सहभागी भएँ ।

हामी श्रीमान श्रीमती पनि एक दुई ठाउँमा जानुपर्ने भएकाले त्यहाँ पुगेर फर्केदै गर्दा मलाई हल्का जाडो भएको महसुस भयो र गाडीको एसी बन्द गरेँ तर जाडो कम भएन, बरु झनै जाडो बढेजस्तो हुन थाल्यो । कामको चापले तनाव भएर पो हो कि भन्ने सोंचेर घरमा गएर आराम गरें । तर मैले सोचे जस्तो जाडो कम भएन । मलाई विस्तारै ज्वरो आउन थाल्यो, निकै असहज महसुस हुँदै गयो । टाउको पनि निकै फुट्ला जस्तो गरी दुख्यो । अघिपछि सामान्य बिरामी हुँदा म औषधीको प्रयोग खासै गर्दिनथेँ तर अहिलेको अवस्था केही जटिल हुँदै गएको भान भयो । फेरिपनि चिसो मौसमले गर्दा पो हो की भन्ने लाग्यो र डाक्टर बद्रीलाई फोन गरेँ । उहाँलाइ सबै कुरा बताइसकेपछि उहाँले सिटामोल डबल डोज खाने र झोलको मात्रा बढी प्रयोग गर्ने सुझाव दिनुभयो । डा.बद्रीले तातोपानि खाइरहँदा पनि निको भएन वा ज्वरो घटेन भने अस्पताल आउन सल्लाह दिनुभयो । सोहि अनुसार गरिरहेँ, केहि जडिबुटी औषधीको प्रयोग पनि गरेँ । शरीरमा ज्वरो त घट्दै गयो तर शारीरिक शिथिलता भने निकै बढ्यो ।

केहि बेरको अन्तरमा मेरो जस्तै लक्षण मेरो श्रीमानलाई पनि देखिन थाल्यो । मन झन आत्तियो श्रीमान, श्रीमती दुबै जना एकैपटक विरामी हुँदा । उहाँले पनि डाक्टरको परामर्श लिएर डबल डोज सिटामोल खानुभयो, निधारमा पानी पटटी लगाएर ज्वरो कम गर्ने प्रयासमा लागिरह्यौँ । तीन दिन पछि ज्वरो कम भयो । तर जिऊ दुख्न भने छोडेन, निद्रा पनि लाग्न छाड्यो । हामीले सामान्य मानेको ज्वरो असमान्य हुँदै हामीलाई शिथिल बनाइरहेको थियो ।

मनमा अनेक आशंका उब्जियो । अन्ततः कोरोनाको परीक्षण गर्ने निधो गर्यौँ । पिसीआर पहिले नै गराउन खोजेका थियौँ तर सरकारी अस्पतालको भीडभाड र समयमै रिर्पोट नआउँदाको छटपटी केहि संक्रमित साथिहरुले सामाजिक सञ्जालमा राखेको देख्दा परीक्षणको लागि जान उत्ति मन लागेको थिएन । प्राइभेटमा छिटो र कम भीड हुने निष्कर्षसहित हामी दुई र छोरा लाइफ केयरमा डाइनोष्टिक प्रालिमा पुग्यौं । स्वाबको नमुना दिएको भोलिपल्ट कोरोनो पोजेटिभ रिर्पोट आयो । हामीले त मानसिक रुपमा स्वीकार गरिसकेका थियौँ, कतिपय लक्षणहरुले संक्रमणको पुष्टि गरेको पनि थियो तर बाबुमा कुनै संकेत थिएन । तर छोरालाईपनि पोजेटिभ देखियो ।

एकै परिवारका श्रीमान, श्रीमती र छोरा तीनै जनालाई कोरोना देखिएपछि निकै तनाव अनुभव गर्यौँ । फेरी पनि जे नहुनु थियो त्यो त भइसकेको थियो । अब आत्तिएर भन्दा पनि आत्मबल बलियो बनाएर कोरोनासँग लड्नुको विकल्प थिएन ।

स्वाब दिउञ्जेलसम्म लक्षण नदेखिएको छोरालाई दुईदिन पछि भने ज्वरो आयो । एकनासको ज्वरोले उसलाई पनि निकै शिथिल बनायो । एकै परिवारका तीन सदस्य कोरोना भाइरससँग जुध्दा र बन्द कोठा भित्रको एकै दैनिकीमा दुईहप्ता लामो समय बस्दा मनमा अनेक कुरा आउने गर्थे तर मानसिक रुपमा कमजोर हुन नदिन हामी उत्तिकै सजक थियौँ । बाबुमा ज्वरो केही कम भएपछि शान्तिको अनुभव गर्यौं ।

कोरोना संक्रमण देखिएपछि अनेक कुराहरु सुनिन थाले, स्वभाविक पनि हो विश्व महामारीको रुपमा फैलिएको कोरोना भाइरसको त्रासले मानिस आतंकित बनेको छ । हरेक दिन सञ्चार माध्यममा संक्रमित र मर्नेको संख्यालाइ जोड दिएर प्रशारण हुँदा कोरोनानै काल हो भन्ने सोचाइले धेरैलाई झस्काइरहेको छ । आफूलाई नपरेसम्म अरुको पीडा नबुझ्ने मानवीय स्वभाव नै हो । असहज र कठीन अवस्थमा मानिसको एक मिठो वचनले जीवनको लय बदलिन सक्छ, ऊर्जा मिल्न सक्छ तर शारीरिक र मानसिक रुपमा कमजोर भइरहेको अवस्थामा केही अमानवीय व्यवहारले चोट पुर्याउँछ तर यो समाजमा केही पात्र र प्रवृत्र्ति असहजतामा पीडा दिन तम्सिरहन्छ । संक्रमणको शिकार भइरहँदा हामीले पनि अनेक कुरा सुन्यौँ तर सहज रुपमा लियौं, त्यसबाट बिचलित भएनौँ ।

यसबीच समाजमा खराब मात्र होइन असल मानिसहरु अझ धेरै छन् भन्ने बुझ्न पायौँ । भौतिक रुपमा एक अर्काको अघि उभिन नसके पनि प्रविधिको प्रयोगले भर्चुअल रुपमा धेरैको आत्मीय मनहरुको साथ हामीलाई मिलिरह्यो । हाम्रा आफन्त इष्टमित्र साथीभाइ शुभचिन्तकको शुभभावनाले हामीलाई एउटै कोठा भित्रको पट्यारलाग्दो समय पनि सहजै रुपमा विताउने ऊर्जा बनिरह्यो । आज पनि हामी तीन जना आइसोलेशनममै छौं । दोस्रो पिसीआर दिएपछि कोरोना जित्छौं भन्ने आत्मविश्वासमा हामी ढुक्क छौं ।
अन्तमा कोरोना संक्रमित हुनु कुनै अपराध होइन । संक्रमितलाई हेर्ने दृष्टिकोण सकारात्मक बनाउन सकियो भने यो कम हुँदै जान्छ यदि नकारात्मक रुपमा हेरियो भने धेरैले यसलाई लुकाउने छन् र भुसको आगो जसरी जताततै फैलिने छ । कोरोनाबाट आफू पनि जोगिऔं, अरुलाई पनि जोगाऔं, नकारात्मक टिका टिप्पपणी गरेर संक्रमितको मनोवल गिराउने काम नगरौैं । स्वस्थ समाजमा बनाउन स्वस्थ मानसिकताको विकास गरौं । कोरोना विरुद्धको अभियानमा सक्रिय बनौँ ।

(कँडेल महिला नेतृ, सामाजिक अभियन्ता तथा महिला पर्यटन व्यवसायी हुनुहुन्छ)

सर्बाधिकार सुरक्षित गरिएको बारे : यस एभरेस्ट आवाज डटकमबाट सम्प्रेषित कुनैपनि समाचार, लेख, बिचार, टिप्पणी वा अन्य कुनैपनि किसिमको सामग्री सर्वाधिकार सुरक्षित गरिएको छ । यहाँ सम्प्रेषित कुनैपनि सामग्री बिना अनुमति साभार गरेको पाईए कानुनी कारबाहीमा जान बाध्य हुने जानकारी गराउँछौं ।